باور کنم...!؟ که در خاطراتت سایه شدم... بگو؛ تا کی...!؟ حسرت دیدار را در رویایشبانه جستجو کنم...؛ چگونه فراموش کنم...!؟ که در حریقبهتان یک توهم مرا رها کردی...؛ باور های کثیف روزگار... نگاهمهربانت را از من گرفت... چگونه به قضاوت نشستی که مرا... اینگونه به چوبحراج سپردی...!؟ باور کنم...!؟ که مرا ارزان فروخته ای...!!